İncil'e göre "fahişe ve fahişelerin anası" olan lanetlenmiş şehir Babil'de, insan küstahlığının bir sembolünü teşkil eden o kule göğe doğru yükselmekteydi..

Öfkenin yıldırımı fazla gecikmedi : Tanrı kuleyi inşa edenleri, artık birbirleriyle asla anlaşamasınlar diye, farklı diller konuşmaya mahkum etti ve kule sonsuza kadar yarısı bitmiş bir halde kaldı..
Eski İbranilere göre insanların konuştuğu dillerin farklılığı ilahi bir cezaydı..

Ancak Tanrı bizi cezalandırmak isterken tek bir dilin sıkıcılığından kurtararak belki de bize bir iyilik yaptı..

(EDUARDO GALEANO, "Aynalar")