YUSUF ZİYA ORTAÇ'ın, 1960 baskısı, "Gün Doğmadan" adlı kitabından... 1949 yılı başlarında, CHP iktidarının son bütçesi tartışılmaktadır. Muhalefet Atatürk için satın alınan Savarona yatını lüks bellemekte, masrafının yüksek olduğunu ileri sürmektedir. Savarona satılmalı, talibi çıkmazsa torpillenip batırılmalıdır !..

Başbakan Şemsettin Günaltay, yanındaki milletvekilinden bu konuya yanıt vermesini ister. O, kararlı bir şekilde kürsüye çıkıp der ki : "Sayın arkadaşlar... Savarona yatının ne zaman alındığını, niçin alındığını, kime alındığını hepiniz bilirsiniz elbet.. Ama, bulanan hava içinde, yeniden bir kibrit çakmak, konuyu aydınlatmak lazım ; Vatan kadar büyük, vatan kadar güzel bir insan, Atatürk hastaydı, ölüm hastası.. Fransa'dan getirtilen doktor ona, şehrin tozlarından uzak, deniz havasının faydalı olacağını söylemişti.. Bize, hür insanlar içinde yaşama gururunu kazandıran kahramana karşı bizim de bir vazifemiz yok muydu ?.. Vardı elbet !.. İşte, o günkü hükümet, bu asil duygu ile şimdi batırılması istenen Savarona'yı bulmuş ve almıştı.."

Bu ateşli yanıtın sahibi daha sonradan DP'nin başına geçen, üçüncü cumhurbaşkanı CELAL BAYAR idi...